ZAPROSZENIE
21 .01 . 2014 roku ,tj. wtorek o godz. 16, zapraszamy wszystkich chętnych a w szczególności rodziców dzieci chorujących na cukrzycę , na spotkanie naszego koła na którym będzie obecny p. Mariusz Masiarek , Prezes Towarzystwa Pomocy Dzieciom i Młodzieży z Cukrzycą , z Gliwic.
To jest blog Grupy wsparcia " Diabetyk" w Czechowicach-Dziedzicach Na stronach będzie można przeczytać co robimy , jakie mamy plany i wszystko to czym nasza grupa się zajmuje i czym żyje . Wiele dobrych rad i wskazówek dotyczących diabetyków ale także jak się bronić przed cukrzycą. SPOTKANIA NASZEJ GRUPY ODBYWAJĄ SIĘ PRZY Traugutta 1( wejście od strony Rehabilitacji , 1 piętro ostatni pokój po lewej stronie ) Kontakt tel. z administratorem strony 509247354
środa, 15 stycznia 2014
niedziela, 12 stycznia 2014
CUKRZYCA A KIEROWANIE SAMOCHODEM
Czy chorzy na cukrzycę są bardziej ryzykownymi kierowcami niż inni ludzie?
Żyjemy w czasach, kiedy w społeczeństwie jest coraz więcej osób z jakimiś defektami zdrowotnymi. Nie ma możliwości izolowania coraz nowych grup takich osób z życia społecznego, to prowadziłoby donikąd. Trzeba się więc zastanowić jakie defekty zdrowotne stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do udziału osób nimi obciążonych w określonych dziedzinach życia. Jedna z takich dziedzin jest udział w ruchu drogowym w charakterze kierowy pojazdów mechanicznych.
Jest wiele schorzeń, które stanowią czynnik ryzyka dla bezpiecznego kierowania pojazdami mechanicznymi. Jednym z nich jest cukrzyca. Trzeba jednak pamiętać, że zagrożenia związane z cukrzycą wynikają raczej z błędów w leczeniu a nie z istoty choroby. Wielu autorów stoi na stanowisku, że cukrzyca per se jest wprawdzie poważnym czynnikiem ryzyka, które jednak ulec może znacznemu zmniejszeniu poprzez dobrą edukację chorych i wykorzystanie przez nich nowoczesnych możliwości leczenia i monitorowania metabolicznego wyrównania. Zdolność chorych na cukrzycę do kierowania pojazdami może być zaburzone przez trzy czynniki: hiperglikemię, hipoglikemię i przewlekle powikłania cukrzycy. Obok najczęściej wymienianego jakim jest hipoglikemia nie można zapominać, że utrzymująca się hiperglikemia może także zaburzać zdolność do prowadzenia pojazdów. Zastosowanie nowoczesnych metod monitorowania i leczenia cukrzycy w połączeniu z bardzo dobrą edukacją chorych, pozwala na uzyskiwanie, u większości chorych, dobrego wyrównania metabolicznego a tym samym na ograniczenie ryzyka wystąpienia powikłań zarówno ostrych jak i przewlekłych.
Bardzo zachęcające wyniki w postaci znacznej redukcji wskaźnika wypadków spowodowanych przez kierowców chorych na cukrzycę dało wprowadzenie programu treningu chorych w rozpoznawaniu obniżania się stężenia glukozy we krwi oraz w rozpoznawaniu najwcześniejszych objawów alarmowych hipoglikemii (BGAT — Blood Glucose Awareness Training). Taki trening jest szczególnie ważny dla pacjentów z bardzo niskim progiem odczuwania hipoglikemii. Do takich pacjentów należeć mogą zarówno ci bardzo dobrze wyrównani, utrzymujący niskie stężenia glukozy we krwi jak i pacjenci ze źle kontrolowaną cukrzycą, z powikłaniami przewlekłymi, u których dochodzi do zaburzenia fazy alarmowej w hipoglikemii i występować może „hipoglikemia nieuświadomiona”. Warto byłoby dążyć do wprowadzeniem takich programów również w polskich ośrodkach diabetologicznych. Obecnie już niektóre ośrodki dysponują możliwością elektronicznej rejestracji zapisów oznaczeń glikemii wykonywanych przez pacjentów przy użyciu glukometrów bądź urządzeń do ciągłego pomiaru glukozy, a także zapisów z pomp insulinowych. To ułatwia ocenę stopnia wyrównania metabolicznego, a także poziomu edukacji pacjenta i jego motywacji do prowadzenia starannej samokontroli.
Wydanie opinii diabetologa oparte być musi na szczegółowej analizie dotychczasowego przebiegu choroby, ocenie stopnia wyrównania metabolicznego a przede wszystkim znajomości wiedzy pacjenta w zakresie profilaktyki hipoglikemii. Wiedza taka zweryfikowana winna być bezpośrednio przed udzieleniem zgody na wydanie licencji.
Fakt przeprowadzenia stosownej reedukacji chorego winien być wpisany do jego dokumentacji w poradni specjalistycznej i potwierdzony podpisem chorego oraz osoby przeprowadzającej taką edukację. Ważne jest aby w dokumentacji wyraźnie odnotowany został planowany termin rekontroli stanu zdrowia chorego w odniesieniu do jego zdolności do prowadzenia pojazdów.
Grupą kierowców wymagającą szczególnej uwagi są ciężarne, pamiętać bowiem należy, że w dobrze prowadzonej ciąży wartości glikemii są na ogół niższe niż u innych leczonych insuliną chorych a także, że sama ciąża sprzyja występowaniu hipoglikemii, jej profilaktyka jest tu więc szczególnie ważna. Przy szkoleniu młodych kobiet zagadnieniu temu poświęcić należy wiele uwagi.
Sformułowane zostały zalecenia jakie winny być przestrzegane przez chorych na cukrzycę pełniących rolę kierowcy pojazdu mechanicznego.:
• wykonać oznaczenie stężenia glukozy we krwi przed rozpoczęciem jazdy;
• nie rozpoczynać jazdy jeśli stężenie glukozy we krwi mieści się w granicach 5 — 4 mmol/l (90-72 mg/dl), bez uprzedniego podjęcia działań profilaktycznych polegających na spożyciu dodatkowej porcji węglowodanów;
• przerwać jazdę natychmiast jeśli stężenie glukozy we krwi jest poniżej 4 mmol/l (72 mg/dl);
• zaniechać rozpoczynania jazdy przed upływem przynajmniej 45 minut po skutecznie leczonej hipoglikemii;
• konieczne jest posiadanie w samochodzie łatwo dostępnych, szybko wchłaniających się węglowodanów, które spożyć należy natychmiast w razie wystąpienia objawów alarmowych hipoglikemii;
• jeśli podróż trwa dłużej konieczne jest dokonywanie przerw celem oznaczenia stężenia glukozy, spożycia posiłku lub przekąski oraz odpoczynku.
• Rozważyć należy utrzymywanie stanu „kontrolowanej hiperglikemii”. Zaleca się
wówczas aby przedposiłkowe stężenie glukozy we krwi u pacjentów z wysokim ryzykiem hipoglikemii (np. ciężarne) lub w sytuacjach związanych z dużym zagrożeniem, a do takich zaliczyć należy prowadzenie samochodu, zwłaszcza na długich trasach, ustalać na poziomie około 110 mg/dl (6,2 mmol/l), a maksymalnie do 140 mg/dl (7,8 mmol/l).
• Chory na cukrzycę musi mieć zawsze w czasie podróży zapas leków oraz pożywienia na wypadek zaistnienia przeszkód w dotarciu do celu w przewidzianym czasie (zepsucie się samochodu, utrudnienia w ruchu drogowym).
Ogromny postęp w leczeniu cukrzycy, a także wprowadzanie nowych narzędzi do monitorowania wyrównania glikemii (coraz doskonalsze pompy insulinowe, czujniki do ciągłego pomiaru glikemii, urządzenia pozwalające na analizowanie zapisów pomiarów glikemii i podawanych dawek insuliny oraz na ocenę wskaźnika ryzyka wystąpienia stanów hipo- i hiperglikemii np. wskaźnik ADRR - average daily risk range. itd.), pozwalaja na utrzymanie dobrego wyrównania metabolicznego pod warunkiem bardzo dobrej edukacji chorego i jego bardzo silnej motywacji starannej kontroli cukrzycy.
Nie wydaje się aby były obecnie powody do jakiejś dyskryminacji akurat chorych na cukrzycę jako kierowców. Trzeba po prostu zachować wszelkie dostępne środki ostrożności.
Chorym na cukrzycę trzeba bardzo wyraźnie uświadamiać, że cukrzyca jest bardzo poważnym czynnikiem ryzyka dla bezpieczeństwa ruchu drogowego.
Chory musi mieć świadomość, że cukrzycy nie można traktować jako czynnika zmniejszającego odpowiedzialność kierowcy w razie spowodowania wypadku. Spowodowanie wypadku przez chorego na cukrzycę z powodu wystąpienia u niego hipoglikemii jest obciążające podobnie jak siadanie za kierownicę po spożyciu alkoholu. I o tym chorzy na cukrzycę muszą pamiętać.
Żyjemy w czasach, kiedy w społeczeństwie jest coraz więcej osób z jakimiś defektami zdrowotnymi. Nie ma możliwości izolowania coraz nowych grup takich osób z życia społecznego, to prowadziłoby donikąd. Trzeba się więc zastanowić jakie defekty zdrowotne stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do udziału osób nimi obciążonych w określonych dziedzinach życia. Jedna z takich dziedzin jest udział w ruchu drogowym w charakterze kierowy pojazdów mechanicznych.
Jest wiele schorzeń, które stanowią czynnik ryzyka dla bezpiecznego kierowania pojazdami mechanicznymi. Jednym z nich jest cukrzyca. Trzeba jednak pamiętać, że zagrożenia związane z cukrzycą wynikają raczej z błędów w leczeniu a nie z istoty choroby. Wielu autorów stoi na stanowisku, że cukrzyca per se jest wprawdzie poważnym czynnikiem ryzyka, które jednak ulec może znacznemu zmniejszeniu poprzez dobrą edukację chorych i wykorzystanie przez nich nowoczesnych możliwości leczenia i monitorowania metabolicznego wyrównania. Zdolność chorych na cukrzycę do kierowania pojazdami może być zaburzone przez trzy czynniki: hiperglikemię, hipoglikemię i przewlekle powikłania cukrzycy. Obok najczęściej wymienianego jakim jest hipoglikemia nie można zapominać, że utrzymująca się hiperglikemia może także zaburzać zdolność do prowadzenia pojazdów. Zastosowanie nowoczesnych metod monitorowania i leczenia cukrzycy w połączeniu z bardzo dobrą edukacją chorych, pozwala na uzyskiwanie, u większości chorych, dobrego wyrównania metabolicznego a tym samym na ograniczenie ryzyka wystąpienia powikłań zarówno ostrych jak i przewlekłych.
Bardzo zachęcające wyniki w postaci znacznej redukcji wskaźnika wypadków spowodowanych przez kierowców chorych na cukrzycę dało wprowadzenie programu treningu chorych w rozpoznawaniu obniżania się stężenia glukozy we krwi oraz w rozpoznawaniu najwcześniejszych objawów alarmowych hipoglikemii (BGAT — Blood Glucose Awareness Training). Taki trening jest szczególnie ważny dla pacjentów z bardzo niskim progiem odczuwania hipoglikemii. Do takich pacjentów należeć mogą zarówno ci bardzo dobrze wyrównani, utrzymujący niskie stężenia glukozy we krwi jak i pacjenci ze źle kontrolowaną cukrzycą, z powikłaniami przewlekłymi, u których dochodzi do zaburzenia fazy alarmowej w hipoglikemii i występować może „hipoglikemia nieuświadomiona”. Warto byłoby dążyć do wprowadzeniem takich programów również w polskich ośrodkach diabetologicznych. Obecnie już niektóre ośrodki dysponują możliwością elektronicznej rejestracji zapisów oznaczeń glikemii wykonywanych przez pacjentów przy użyciu glukometrów bądź urządzeń do ciągłego pomiaru glukozy, a także zapisów z pomp insulinowych. To ułatwia ocenę stopnia wyrównania metabolicznego, a także poziomu edukacji pacjenta i jego motywacji do prowadzenia starannej samokontroli.
Wydanie opinii diabetologa oparte być musi na szczegółowej analizie dotychczasowego przebiegu choroby, ocenie stopnia wyrównania metabolicznego a przede wszystkim znajomości wiedzy pacjenta w zakresie profilaktyki hipoglikemii. Wiedza taka zweryfikowana winna być bezpośrednio przed udzieleniem zgody na wydanie licencji.
Fakt przeprowadzenia stosownej reedukacji chorego winien być wpisany do jego dokumentacji w poradni specjalistycznej i potwierdzony podpisem chorego oraz osoby przeprowadzającej taką edukację. Ważne jest aby w dokumentacji wyraźnie odnotowany został planowany termin rekontroli stanu zdrowia chorego w odniesieniu do jego zdolności do prowadzenia pojazdów.
Grupą kierowców wymagającą szczególnej uwagi są ciężarne, pamiętać bowiem należy, że w dobrze prowadzonej ciąży wartości glikemii są na ogół niższe niż u innych leczonych insuliną chorych a także, że sama ciąża sprzyja występowaniu hipoglikemii, jej profilaktyka jest tu więc szczególnie ważna. Przy szkoleniu młodych kobiet zagadnieniu temu poświęcić należy wiele uwagi.
Sformułowane zostały zalecenia jakie winny być przestrzegane przez chorych na cukrzycę pełniących rolę kierowcy pojazdu mechanicznego.:
• wykonać oznaczenie stężenia glukozy we krwi przed rozpoczęciem jazdy;
• nie rozpoczynać jazdy jeśli stężenie glukozy we krwi mieści się w granicach 5 — 4 mmol/l (90-72 mg/dl), bez uprzedniego podjęcia działań profilaktycznych polegających na spożyciu dodatkowej porcji węglowodanów;
• przerwać jazdę natychmiast jeśli stężenie glukozy we krwi jest poniżej 4 mmol/l (72 mg/dl);
• zaniechać rozpoczynania jazdy przed upływem przynajmniej 45 minut po skutecznie leczonej hipoglikemii;
• konieczne jest posiadanie w samochodzie łatwo dostępnych, szybko wchłaniających się węglowodanów, które spożyć należy natychmiast w razie wystąpienia objawów alarmowych hipoglikemii;
• jeśli podróż trwa dłużej konieczne jest dokonywanie przerw celem oznaczenia stężenia glukozy, spożycia posiłku lub przekąski oraz odpoczynku.
• Rozważyć należy utrzymywanie stanu „kontrolowanej hiperglikemii”. Zaleca się
wówczas aby przedposiłkowe stężenie glukozy we krwi u pacjentów z wysokim ryzykiem hipoglikemii (np. ciężarne) lub w sytuacjach związanych z dużym zagrożeniem, a do takich zaliczyć należy prowadzenie samochodu, zwłaszcza na długich trasach, ustalać na poziomie około 110 mg/dl (6,2 mmol/l), a maksymalnie do 140 mg/dl (7,8 mmol/l).
• Chory na cukrzycę musi mieć zawsze w czasie podróży zapas leków oraz pożywienia na wypadek zaistnienia przeszkód w dotarciu do celu w przewidzianym czasie (zepsucie się samochodu, utrudnienia w ruchu drogowym).
Ogromny postęp w leczeniu cukrzycy, a także wprowadzanie nowych narzędzi do monitorowania wyrównania glikemii (coraz doskonalsze pompy insulinowe, czujniki do ciągłego pomiaru glikemii, urządzenia pozwalające na analizowanie zapisów pomiarów glikemii i podawanych dawek insuliny oraz na ocenę wskaźnika ryzyka wystąpienia stanów hipo- i hiperglikemii np. wskaźnik ADRR - average daily risk range. itd.), pozwalaja na utrzymanie dobrego wyrównania metabolicznego pod warunkiem bardzo dobrej edukacji chorego i jego bardzo silnej motywacji starannej kontroli cukrzycy.
Nie wydaje się aby były obecnie powody do jakiejś dyskryminacji akurat chorych na cukrzycę jako kierowców. Trzeba po prostu zachować wszelkie dostępne środki ostrożności.
Chorym na cukrzycę trzeba bardzo wyraźnie uświadamiać, że cukrzyca jest bardzo poważnym czynnikiem ryzyka dla bezpieczeństwa ruchu drogowego.
Chory musi mieć świadomość, że cukrzycy nie można traktować jako czynnika zmniejszającego odpowiedzialność kierowcy w razie spowodowania wypadku. Spowodowanie wypadku przez chorego na cukrzycę z powodu wystąpienia u niego hipoglikemii jest obciążające podobnie jak siadanie za kierownicę po spożyciu alkoholu. I o tym chorzy na cukrzycę muszą pamiętać.
wtorek, 31 grudnia 2013
czwartek, 19 grudnia 2013
Świąteczne Życzenia
Wszystkim członkom naszego koła oraz tym niezrzeszonym diabetykom , Wszystkiego Najlepszego z okazji Świąt Bożego Narodzenia a także z okazji Nowego Roku 2014 , życzę niskich cukrów i jak najlepszego humoru , ciepła i zrozumienia najbliższych.
środa, 18 grudnia 2013
Spotkanie Wigilijne
W poniedziałek , tj. 09.12.2013 , odbyło się coroczne spotkanie Wigilijne naszych członków. W spotkaniu tym uczestniczyli także zaproszeni goście z innych kół oraz przedstawiciele firm farmaceutycznych , Bayer , Accu-Chek , Roche . W bardzo miłej i rodzinnej atmosferze spędziliśmy czas w którym podsumowanie minionego roku i plany na przyszły , były tylko miłym przerywnikiem.
Wkrótce przedstawię te plany przyszło roczne na tym blogu , a będzie się działo sporo ponieważ rok 2014 jest rokiem pod hasłami promocji zdrowia w naszej gminie więc w różnych miejscach naszej gminy będą organizowane spotkania na temat zdrowego trybu życia oraz walki z cukrzycą.
Wkrótce przedstawię te plany przyszło roczne na tym blogu , a będzie się działo sporo ponieważ rok 2014 jest rokiem pod hasłami promocji zdrowia w naszej gminie więc w różnych miejscach naszej gminy będą organizowane spotkania na temat zdrowego trybu życia oraz walki z cukrzycą.
środa, 4 grudnia 2013
Zbliżają się święta !!!!!
ŚWIĄTECZNA UCZTA - jak powstrzymać apetyt i oprzeć się obżarstwu
Nie jest łatwo oprzeć się łakomstwu, gdy stoły uginają się pod ciężarem przysmaków np. w święta czy podczas uroczystości rodzinnych. Ale też nie jest to niemożliwe. Oto sposoby na to, by powstrzymać nadmierny apetyt i nie obżerać się.
Nie jest łatwo oprzeć się łakomstwu, gdy stoły uginają się pod ciężarem przysmaków np. w święta czy podczas uroczystości rodzinnych. Ale też nie jest to niemożliwe. Oto sposoby na to, by powstrzymać nadmierny apetyt i nie obżerać się.
Świąteczna uczta czy większa rodzinna uroczystość lub przyjęcie zostawiają po sobie ślady: uczucie przejedzenia i 2-3 kilogramy więcej na wadze. Jeśli skorzystasz z naszych podpowiedzi, uda ci się uniknąć obżarstwa.
Przygotuj lżejsze dania
Kup tylko chude mięso (np. cielęcinę, indyka). Zamiast ciast - serwuj sałatki owocowe. Do sałatek dodawaj oliwę z oliwek lub chudy gogurt, a nie majonez. Zamiast smażyć, upiecz rybę w folii. Pamiętaj o ziołach - wspomagają trawienie i oczyszczają organizm z toksyn.
Jedz małe porcje
Tradycja nakazuje, by wigilijna kolacja składała się z 12 potraw. Wszystkie należy zjeść, by zapewnić sobie dostatek na następny rok. Niestety, żołądek dobrze radzi sobie z trawieniem, jeśli zjemy tylko 2-4 szklanki pokarmu. Skosztuj więc wszystkich potraw, ale symbolicznie.
Delektuj się każdym kęsem jedzenia
Trawienie zaczyna się już w ustach. Tu wydzielana jest amylaza - enzym, który trawi węglowodany. Pozwól mu zadziałać. Przeżuwaj dokładnie. To sprawi ponadto, że do żołądka trafi rozdrobniona miazga. Dzięki temu trawienie białek będzie znacznie ułatwione.
Świadomie oszukuj głód
Zanim zasiądziesz do stołu, wypij 2 szklanki niegazowanej wody mineralnej. Wypełni żołądek i sprawi, że zjesz nieco mniej. Możesz też stosować tabletki zawierające błonnik lub przyspieszające spalanie tłuszczu.
Oddychaj głęboko
Głębokie oddechy między kolejnymi daniami dotlenią organizm, poprawią krążenie, a więc i metabolizm. Poza tym spowodują intensywne przesuwanie się przepony w dół. A takie rytmiczne masowanie żołądka wspomoże jego ciężką pracę.
Konwersuj podczas jedzenia
Łatwo zauważyć, że ci, którzy o czymś opowiadają podczas posiłku, kończą go najpóźniej. Bądź tą właśnie osobą. W ten sposób w tym samym czasie pochłoniesz o połowę mniej jedzenia.
Zadbaj o pogodny nastrój
Śmiech jest sprzymierzeńcem zgrabnej figury. Gdy się śmiejemy, pracuje aż 150 mięśni, przede wszystkim brzucha. Mamy więc zapewniony zbawienny dla naszego żołądka masaż.
Postaw na ruch po jedzeniu
Tuż po wstaniu od trzydaniowego obiadu, poprzestań na spacerze. Zacznij od powolnego marszu. Chodząc, wyprostuj się, wciągnij brzuch, napnij uda i pośladki. Oddychaj głęboko. Hausty rześkiego powietrza popradadzą energii.wią krążenie, do
Subskrybuj:
Posty (Atom)